Blowing West EP.2 “Jeep” Legend Of Khong River

Blowing West EP.2 “Jeep” Legend Of Khong River

ลุงจิ้ป เรื่องเล่าแห่งเมืองเชียงของ "Jeep" Legend of Chiang Khong หลังจากโบกรถจากเชียงใหม่กันมาทั้งวัน รถคันที่ 8 ก็พาเรามาถึงเชียงของในเวลาบ่ายแก่ๆ และที่นี่เองที่ผมได้กลับมาพบกับ ‘ลุงจิ้ป’ แห่งร้านแบมบูแม็กซิกันอีกครั้ง ผมรู้จักลุงเมื่อหลายปีก่อนในสมัยที่แกยังทำเกสต์เฮาส์ เพราะนอกจากลุงจะทำขนมปังอร่อยมากๆ แล้ว แกยังเป็นนักดนตรีเล่นกีต้าร์ร้องเพลงผู้รุ่มรวยไปด้วยอารมณ์ขัน ทั้งตลอดหลายปีที่ผ่านมาเรายังแวะเวียนหาโอกาสมาแจมดนตรีด้วยกันอยู่เสมอ *English subtitle เราพักอยู่ที่เชียงของสองคืน ซึ่งคุณลุงก็พาเราตระเวนไปทั่วเชียงของพร้อมกับเล่าถึงเรื่องราวของการเปลี่ยนแปลงอันมากมายหลังจากเชียงของกำลังเปิดสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว รวมถึงเขตเศรษฐกิจพิเศษขึ้น “ตอนนี้ราคาที่ดินในเชียงของเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว โลตงโลตัสก็กำลังจะมาแล้ว คนให้ความสนใจมากกับเรื่องเศรษฐกิจ แต่กลับละเลยเรื่องรากเหง้าของตัวเอง น่าเสียใจที่เห็นพิพิธภัณฑ์ปลาบึกในเชียงของขาดคนสนใจดูแลถูกปล่อยให้รกร้าง บ้านเรือนไม้โบราณภายในเมืองเก่าถูกทุบรื้อทำเป็นอาคารพาณิชย์แทน ก็เหมือนต้นไม้นั่นแหละถ้าไม่มีรากแล้วมนุษย์กับสังคมมันจะตั้งอยู่ได้อย่างไร ชีวิตคนในปัจจุบันมันถึงได้เอียงกระเท่เร่ นอนหงายแอ้งแม๊ง กันอยู่อย่างนี้ไงพ่อหนุ่ม” คุณลุงพูดจบก็กระดกแก้วเบียร์ ไม่นานนักเมฆสีดำที่ตั้งเค้ามาตั้งแต่ช่วงเย็นก็ได้เปลี่ยนเป็นสายฝนตกกระหน่ำลงมาอย่างบ้าระห่ำ ลมก็พัดแรงจนหลังคาบ้านหลังหนึ่งได้หลุดปลิวออกมา อีกทั้งกันสาดหน้าอาคารพาณิชย์ที่อยู่ถัดออกไปก็หลุดลงมาใส่กระจกของร้านข้างแกงแตกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ตบท้ายด้วยพายุลูกเห็บลูกใหญ่ที่ตกลงมาเสียงดังโป๊กป๊ากอยู่บนหลังคา พวกเราได้ออกมายืนมองกันตาค้างด้วยอาการตื่นเต้นกึ่งตกใจ “ไม่รู้ว่าจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน ... ความตายมันตามมาติดๆ" ลุงจิ้ปพูดขึ้นมาลอยๆ พร้อมกับเดินกลับเข้าไปรินเบียร์และหยิบกีต้าร์ขึ้นมาบรรเลงบทเพลง ผมก็หยิบฟรุ๊ทและแซ็กโซโฟนบรรเลงแจมตามแกไปสลับกับการตั้งคำถามคุณลุงไปเรื่อยเปื่อย จนถึงคำถามที่ผมก็ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ถามว่า “คุณลุงมีอะไรแนะนำเกี่ยวกับชีวิตคู่ไหมครับ ในฐานะที่อาบน้ำร้อนมาก่อน” คุณลุงยิ้มหัวเราะแล้วหันมามองกล้องที่พี่หนุ่ยกำลังถ่ายวิดีโอ “ผู้ชาย! ... พวกมึงนะ อย่างอน! อย่าคิดว่าเราไม่ผิดแล้วมานั่งงอน ถึงเราจะไม่ผิด แต่กูรับผิดเองก็ได้ เพราะถ้ามัวแต่งอนเนี้ย มีหย่านะคร้าบบ” ลุงพูดเสร็จก็หัวเราะเสียงดังก่อนที่จะหยิบกีต้าร์ขึ้นมาเล่นร้องเพลงต่ออย่างเมามันส์ 5555 ……… นั่นแหละครับ หลังจากที่พวกเราได้ร่วมเล่นดนตรีและพูดคุยแลกเปลี่ยนกับลุงจิ้ปเป็นที่สนุกสนานเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้เราจะออกเดินทางข้ามชายแดนเข้าสู่ประเทศลาว มาคอยติดตามดูกันนะครับว่าเราจะเจอเหตุการณ์อะไรอีกฟากฝั่งหนึ่งของแม่น้ำโขงกันบ้างใน Blowing west ep.3 เร็วๆนี้ครับ...
Read More
Blowing West Ep.1 First Day, From Ping to Khong River

Blowing West Ep.1 First Day, From Ping to Khong River

วันแรกของการเดินทาง จากเชียงใหม่ถึงเชียงของ First thumb from Chiang Mai to Chiang Khong. จากน้ำปิงถึงน้ำโขง แม่ออกมาส่งผมโบกรถที่ริมถนนแต่เช้า ผมดีใจที่แม่อยู่ที่นี่เพราะรู้สึกใจหายที่ต้องออกเดินทางไกลอีกครั้ง แม่ถ่ายรูปผมกับพี่หนุ่ยให้ และรูปถ่ายนั้นคือความทรงจำแรกของการเดินทางครั้งนี้ พี่หนุ่ยเริ่มการเดินทางของเราด้วยคำถามแรกว่า “ปอเริ่มโบกรถครั้งแรกเมื่อไหร่” ตามด้วยคำถามอีกมากมาย เช่น ครั้งไหนประทับใจมากที่สุด รู้สึกกลัวบ้างไหมเวลาโบกรถ ประเทศไหนโบกรถยากลำบากที่สุด ผมตอบแกไปตามประสบการณ์ที่ผมพบมา แต่สรุปก็คือการโบกรถโดยที่ไม่รู้จุดหมายปลายทางนั้นแหละครับ ยากที่สุด *Subtitles in English สารภาพว่ามันน่าตื่นเต้นเหลือเกินกับการออกเดินทางไกลอีกครั้ง เพราะครั้งนี้มันเต็มไปด้วยความหวังว่าจะได้ไปพบกับคนที่เรารัก ความรู้สึกนี้ยังคงอยู่นับจากเริ่มโบกรถคันแรกและอีกนับร้อยคันกว่าจะถึงปลายทาง และอีกหนึ่งความรู้สึกที่จำได้ขึ้นใจก็คือ ‘กระเป๋าพวกนี้ ทำไมมันหนักจังวะ’ ที่ว่าหนักก็เพราะว่าการเดินทางครั้งนี้ ผมต้องช่วยพี่หนุ่ยแบกอุปกรณ์การทำงาน ทั้งขาตั้งกล้อง กีต้าร์ และของสัพเพเหระ (ผมถึงขั้นแอบคิดในใจตลอดว่า จะหาทางทิ้งของหนักๆ พวกนี้ไปได้ยังไงดีเนี้ย 555) นี่ยังไม่รวมแซ็กโซโฟนกับกระเป๋าเดินทางของผมอีกนะเนี้ย และในช่วงใกล้ค่ำของวันแรก หลังจากโบกรถมา 8 คัน เราก็เดินทางมาถึงอำเภอเชียงของครับ ที่นี่ผมได้กลับมาพบกับ ‘ลุงจิ๊บ’ ตำนานแห่งเมืองเชียงของอีกครั้ง From Ping to Khong river  Nui had started our trip by asking me a Question “ When was the first time you hitchhiked?” follow by a bunch of questions like, which one was your favorite?, were you been scared?, which country was the most difficult? I answered from my experience … and concluded that hitchhiking without a destination is probably the most difficult. Hoping to meet your loved one again, I have to confess that’s a really exciting way to start your journey. Second confession, one kind of feeling that I remember so well is  “ These bags are heavy!!" I say that because this trip with Nui also involved a filming project, so sometimes we had to share the load, tripod, guitar and...
Read More
Blowing West Trailer, A Story of Travel and Music

Blowing West Trailer, A Story of Travel and Music

มันเริ่มต้นจากความรัก 2 musicians travel 13,000 km overland from Chiangmai to Milan finding love, friendship explore music, art, culture across 11 countries. เมื่อประมาณสามปีที่ผ่านมา ผมได้ออกเดินทางไกลร่วมกับพี่หนุ่ย (กฤศ เล้ารัตนานุรักษ์) นักดนตรีผู้เป็นเสมือนพี่ชายของผม เราสองคนออกเดินทางภาคพื้นดินจากเชียงใหม่ผ่านประเทศลาว จีน มองโกเลีย รัสเซีย ลัตเวีย เยอรมัน ออสเตรีย ไปจนถึงเมืองมิลานประเทศอิตาลี ใช้เวลาราวๆ สามเดือน ระยะทางกว่า 13,000 กิโลเมตร *Subtitles in English ย้อนกลับไปเมื่อหกปีที่แล้ว ผมเคยออกเดินทางด้วยเส้นทางคล้ายกันนี้มาก่อน จากเชียงใหม่ถึงฝรั่งเศส ครั้งนั้นผมเดินทางอย่างบ้าบิ่น เพื่อสนองความฝันของตัวผมเอง อยากออกไปสัมผัสกับโลกและรสชาติของการเดินทาง รวมถึงค้นหาความหมายของการเป็นนักดนตรีคนหนึ่ง แต่การเดินทางครั้งที่สองนี้แตกต่างออกไป ผมไปเพราะ ‘ความรัก’ ใช่!... ผมหลงรักหญิงสาวคนหนึ่ง เธอเป็นคนอ่อนหวานน่ารักและในเวลานั้นผมคิดว่านี่แหละคือรักแท้ของผม เมื่อเธอต้องไปเรียนต่อที่มิลาน หัวใจของผมก็บอกว่า ‘ผมต้องไปหาเธอ’ ในระหว่างหนทางอันยาวไกล เรื่องราวของผมกับเธอ และเรื่องราวของผมกับพี่หนุ่ย รวมทั้งเหตุการณ์ต่างๆ ระหว่างการเดินทางได้ถูกบันทึกเอาไว้ พี่หนุ่ยเองก็ได้เก็บบันทึกภาพถ่ายและภาพเคลื่อนไหวเพื่อบอกเล่าความสวยงามน่าอัศจรรย์ของธรรมชาติ ความประทับใจในวิถีชีวิต และความเชื่อของผู้คนหลากวัฒนธรรม ทั้งยังมี ‘บทเพลงและเสียงดนตรี’ ที่เป็นเหมือนตัวเชื่อมอันทรงพลังที่จะขาดหายไปไม่ได้ แม้เรื่องราวจะผ่านมาแล้วสามปี แต่ทุกภาพทุกตอนของมิตรภาพระหว่างทางยังคงแจ่มชัดอยู่ในใจของเราทั้งสองคนตลอดมา ขอบคุณเวลาและโอกาสของชีวิต ที่ให้ประสบการณ์กับผมมากมาย และขอบคุณพี่หนุ่ยครับที่ทำให้ผมได้เข้าถึง ‘ความอดทนและเสียสละ’ เพราะระหว่างการเดินทาง ผมพบว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะประคับประคองให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นเหมือนใจหวัง อยากบอกกับพี่ว่า (มันเป็นประสบการณ์ที่บ้ามากกับการที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับใครอีกคนตลอด 24 ชั่วโมง ถึง 3 เดือนเต็มๆ) แต่พี่ก็พาเราผ่านความยากลำบากนั้นมาจนได้ มาร่วมออกเดินทางไปด้วยกันกับสารคดีการเดินทาง ‘Blowing west‘ ที่ผมอยากให้เป็นตัวแทนเสียงแห่งสายลม ที่จะนำสาสน์แห่งความคิดคำนึงลอยไปพร้อมกับเสียงเพลง...จากตะวันออกสู่ตะวันตก...
Read More